http://sayyed.persiangig.com/image/002/sh.h.askari.jpg

آیت الله عسکری در نجف اشرف چشم به این جهان گشود و از آنجا که مرحوم پدرش از نجف به سامرا منتقل و در آنجا رحل اقامت افکند، لاجرم دروس حوزوی خود را در سامرا آغاز کرد.
در حوزه سامرا از محضر مرحوم میرزا محمود شیرازی بهره‌مند شد. مرحوم شیرازی از شاگردان زبده آخوند خراسانی بود و کسانی چون آیت الله العظمی خوئی نیز از شاگردان حوزه درس کفایه ایشان بوده‌اند. مرحوم میرزا محمود شیرازی گذشته از مقام استادی بر آیت‌الله عسکری به نوعی مربی روحی و اخلاقی ایشان نیز بوده است.
ایشان پس از اتمام دوره سطح در سامرا برای ادامه تحصیلات دینی راهی نجف اشرف می‌گردد و ملازم درس پر بار مرحوم آیت‌الله العظمی خویی قدس سره الشریف شده و از خرمن دانش این محقق بلند آوازه جهان تشیع بهره‌مند می‌شود. همچنین مدتی از درس مرحوم آیت‌الله العظمی حلی اعلی الله مقامه الشریف مستفیض می‌گردد و با عنایات مولی الموحدین صلوات الله علیه و بر اثر پشتکار علمی و پژوهشی و قریحه خدادادی آن مرحوم به درجه رفیع اجتهاد نائل می‌گردد.
ایشان در علوم فقه، اصول، رجال و نیز مباحث اعتقادی صاحب‌نظر بود و سال‌ها با تکیه بر کرسی تدریس شاگردان فراوانی را تربیت نمود که برخی از آنان به درجه عالیه اجتهاد دست یافته‌اند. کسانی که با ایشان آشنایی دارند بر شدت مودت و محبت ایشان به اهل بیت علیهم السلام گواهند و غیرت بی نظیرش را در دفاع از این خاندان پاک می‌ستایند.
مرحوم آیت الله عسکری تا سال‌های پایانی حکومت بعثیان بر عراق در نجف اشرف به سر برد و در این سال‌ها شدائد و مشکلات فراوانی را تحمل نمود. با این همه بقاء در حوزه نجف را بر راحت خویش ترجیح می‌داد. ولی رژیم بعثی صدام در آخرین سال‌های حیات ننگین خود ایشان را مجبور به ترک نجف اشرف نمود و آن مرحوم با چشمی اشکبار راهی قم گردید تا آخرین سال‌های عمر خود را در جوار حضرت فاطمه معصومه علیها السلام به سر برد.
بیماری جسمی که در این سال‌ها با ایشان همراه شده بود اگر چه نتوانست در نشاط روحی او خللی ایجاد کند ولی موجب محدودیت حضور اجتماعی ایشان در حوزه قم و عرصه تدریس گردید تا جایی كه در این حوزه مقدسه صرفا برخی از مراجع عظام و خواص علما و دانشمندان با ایشان و مقام علمیش آشنا بودند. مرحوم شیخ هادی عسکری پس تحمل ابتلائات و شدائد بسیار در نخستین روز سال شمسی هزار سیصد و هشتاد و هفت با لسانی شاکر و قلبی راضی از مقدرات الهی چشم از این جهان خاکی بست و به دیدار اولیایش شتافت و پیكر پاكش در قبرستان شیخان نزدیك حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها دفن شد.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 آبان 1388    | توسط: معاود -    |    | نظرات()