ایة الله السید عباس المدرسی الیزدی


http://sayyed.persiangig.com/image/002/00103.jpg
حضرت آیت الله حاج سید عباس مدرسی زاده یزدی در تاریخ 26 جمادی الاولی 1362 هجری  قمری در شهر نجف اشرف چشم به جهان گشود.
در سن شش سالگی  خواندن و نوشتن و ریاضیات را نزد نزد شیخ عبدالله نیشابوری فرا گرفت.
در سن ده سالگی معمم شده و وارد فراگیری علوم حوزوی شدند.

نسب ایشان:
ایشان از سادات طباطبائی حسنی می باشندکه نسبشان به حسن مثنی فرزند امام مجتبی (ع) بر میگردد
سید عباس مدرسی فرزند آیت الله سید یحی مدرسی یزدی فرزند میرزا سید علی اصغر مدرسی یزدی فرزند آیت الله میرزا محمد تقی فرزند آیت الله میرزا زین العابدین (م1272 هـ ق) فرزند آیت الله سید محمد فرزند سید مرتضی فرزند آیت الله سید محمد اخباری فرزند آیت الله میرزا سید صدر الدین محمد میرزا صدرا کبیر فرزند نصیر الدین محمد فرزند آیت الله میر سید محمد صالح اردکانی (ح 1072) فرزند حبیب الله اردکانی فرزند زین العابدین فرزند نظام الدین فرزند رضی فرزند شمس الدین فرزند عز الدین فرزند یوسف فرزند محمد فرزند سید مرتضی فرزند ثابت محمد فرزند ثابت محمد فرزند محمد فرزند علاء الدین فرزند مرتضی فرزند صدر الدین فرزند کمال الدین فرزند شهاب الدین فرزند ابو المجد فتوح الدین فرزند احمد فرزند عباد الدین فرزند علی فرزند حمزه فرزند سید طاهر فرزند ابو الحسین علی الشاعر فرزند ابو الحسن محمد الشاعر الاصفهانی (م322) فرزند امیر احمد فرزند ابی جعفر امیر محمد فرزند ابو عبدالله احمد الرئیس فرزند ابراهیم الملقب بطباطبا

(و او کسی است که دین خود را به حضرت علی بن موسی الرضا(ع) عرضه داشت و آن حضرت پسندیدند و ابراهیم ملقب شد بطباطبا از جهت آنکه طباطبا در لغت نبطیه به معنای سید السادات است کمافی عمده الطالب) فرزند ابی ابراهیم الشریف الخلاص اسماعیل الدیباج الاکبر (و اسماعیل ملقب به دیباج گردید از جهت حسن منظر و نیکی صورت و صفاءلون و تلالو بدن و کنیه ایشان ابو ابراهیم است و نامیده می شدند به شریف خلاص) فرزند ابراهیم الغمر الحسنی الحسینی (م 145) (و ملقب به غمر شدند از جهت سخاوت و مادر ایشان فاطمه بنت حضرت امام حسین (ع) می باشد و کنیه ابراهیم غمر ابواسماعیل است راوی حدیث بودند و هو صاحب الصندوق بالکوفه یزار قبره ، منصور دوانیقی ایشان و برادرشان را در کوفه محبوس کرد و ابراهیم غمر در مجلس آن لعین در شصت و نه سالگی ) فرزند حسن المثنی (و ملقب شدند به مثنی ازجهت شباهت به پدر خود در کمالات ظاهریه و معنویه) فرزند امام حسن مجتبی (ع) فرزند امام امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع).


سید عباس فرزند مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى از فضلا مدرسین حوزه علمیه نجف اشرف و مقیم حوزه علمیه قم مى‏باشند كه به زیور علم و تقوى آراسته‏اند. ایشان در ماه جمادى‏الثانى 1364 قمرى در نجف اشرف متولد شده و در سن ده سالگى ملبس به لباس روحانیت گردیده و مشغول به تحصیل علوم عربیت و ادبیت شده و سطوح را نزد اساتید فن مانند آیت‏اللَّه حاج سید محمدباقر محلاتى و آیت‏اللَّه حاج سید مرتضى خلخالى و آیت‏اللَّه حاج سید مرتضى فیروزآبادى قدس‏اللَّه سره به پایان رسانیده و خارج فقه و اصول را از محضر آیات عظام و اساتید كرام چون آیت‏اللَّه حاج میرزا باقر زنجانى و آیت‏اللَّه حاج میرزا حسن بجنوردى و دیگران استفاده نموده و تقریرات دروس آیات و اساتید بزرگ را به نام نموذج فى الفقه الجعفرى تألیف و تدوین كرده و به چاپ رسانیده‏اند و در حال حاضر در حوزه علمیه قم به تدریس سطوح عالیه و خارج اصول و فقه اشتغال دارند مانند اوقاتى كه در نجف اقامت داشتند. آثار مطبوع و مخطوط معظم‏له 1- نموذج فى الفقه الجعفرى كه به اهتمام آقاى داورى به طبع رسیده است. 2- شرح بر كفایه الاصول 3- شرح بر اصول بعضى از محققین خاطره‏اى از والد ماجدشان مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى از مشاهیر آیات عظام حوزه نجف اشرف و اعاظم شاگردان مرحوم آیت‏اللَّه حاج شیخ عبدالكریم حایرى یزدى و آیت‏اللَّه حاج میرزا حسین نائینى و آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى بودند. آقاى حاج سید محمدرضا میبدى مقیم گرگان كه از شاگردان مبرز ایشان و مشاهیر دانشمندان معاصرند در شمال ایران كرارا براى نگارنده گفتند كه استاد ما مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید یحیى مدرسى یزدى فرمودند چون استاد ما مرحوم آقا ضیاءالدین عراقى در ذى‏حجه 1361 قمرى فوت نمود و دروس براى احترام ایشان كلا تعطیل شد و سه روز براى او به سوگ و عزا نشستیم رفقا و شاگردان آن مرحوم از من خواستید كه از حضرت آیت‏اللَّه حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى بخواهم كه درس را شروع كنند. پس من صبح روز سه‏شنبه به منزل آن مرحوم رفتم و درخواست آقایان را به ایشان گفتم مرحوم آیت‏اللَّه غروى رحمه‏اللَّه فرمودند آقاى حاج سید یحیى خود من هم عازم بودم كه درس را شروع كنم لكن امروز صبح مشغول تعقیب نماز بودم كه دیدم آقاى آقا ضیاء آمدند درب اطاق و به من گفتند شیخ محمدحسین آماده باش كه شب جمعه این هفته پیش ما خواهى آمد. و من سه روز دیگر بیشتر زنده نیستم و شب جمعه خواهم مرد. این جمله را در حالى فرمودند كه هیچ كسالتى نداشتند. پس شب جمعه همان هفته سكته كرده‏اند و از دنیا رفتند و از جناب حاج سید رضى شیرازى نوه آیت‏اللَّه العظمى میرزا محمدحسن شیرازى (مجدد) كه از علماء بنام تهرانست شنیدم كه فرمودند مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید جمال‏الدین گلپایگانى كه از مراجع بزرگ نجف بودند نیز فرمودند شب جمعه مشغول تهجد بودم كه دیدم آقاى آقا ضیاءالدین عراقى به اتفاق حاج شیخ محمدحسین غروى اصفهانى به منزل آیت‏اللَّه حاج شیخ مهدى كفائى فرزند بزرگ مرحوم آخوند ملا محمد كاظم خراسانى رفتند و از اجل و مرگ خود خبر مى‏دهند زیرا ملهم هستند چنانچه در عصر این نویسنده مرحوم آیت‏اللَّه آقاى آقا سید محمد حجت كوهكمرى قدس‏اللَّه سره متوفى 1370 قمرى و آیت‏اللَّه حاج سید احمد خونسارى رضوان‏اللَّه تعالى علیه متوفى 1405 قمرى و آیت‏اللَّه مرعشى نجفى متوفى 1411 قمرى از حادثه مرگ خویش خبر دادند. و نگارنده در روز چهارشنبه هفتم ماه صفر 1411 روز شهادت حضرت امام حسن مجتبى علیه‏السلام كه در منزل یكى از مدرسین عالى براى روضه رفته بودم یكى از فضلاء كنار من نشسته آهسته خبر از مرگ و رحلت آیت‏اللَّه العظمى مرعشى نجفى رحمه‏اللَّه داد كه مورد تعجب نگارنده شد و آن را خیلى عادى و حمل به بعضى از اغراض نمودم چون حال ایشان خوب بود و در حسینیه منزلشان مجلس سوگوارى بود و شب پنجشنبه براى نماز مغرب و عشاء به صحن آمده و حقیر هم بودم و توفیق آخرین نماز را با ایشان رفتم. پس ایشان بعد از پایان نماز به منزل رفتند و یك ساعت بعد هم به اجداد گرامیشان پیوستند طاب‏اللَّه ثراه.
برگرفته از کتاب: گنجینه دانشمندان (جلد نهم)

نوشته شده در تاریخ جمعه 22 آبان 1388    | توسط: معاود -    |    | نظرات()